Exploratie bij seniors

Uit FOSwiki

Een senior kan op zoek gaan naar nieuwigheden, zaken wat nog niemand van de tak gedaan heeft maar waar graag kennis mee gemaakt wordt. Om zulke zaken tot een goed einde te brengen zal het nodig zijn hulp te vinden. En die hulp kan gevonden worden, als de senior zich de moeite getroost die te zoeken. Bij een bepaald project wordt iemand uitgenodigd van buitenaf om hulp te bieden. Dat kan informatief zijn (Jeneverstokerij al eens bezocht ? Of het K.M.I. ?), dat kan ook iets actiefs zijn. (speleo, rotsklimmen, ... onder begeleiding) Hiervoor dienen vooraf bepaalde zaken afgesproken en geregeld te worden. Ook een voorbereiding om in contact te komen met die bepaalde persoon of vereniging is eveneens onontbeerlijk. Het eerste wat bekeken moet worden is wat er precies verlangd wordt. Dit kan informatie, rondleiding, demonstratie, instructie, enz... zijn. Nadien wordt nagekeken of in de kennissenkring niemand gevonden kan worden die aan die wensen kan voldoen. De andere seniors kunnen hierbij een handje toesteken. Indien niemand gevonden kan worden, zijn er nog verschillende mogelijkheden welke aangesproken kunnen worden om zo'n 'deskundige' te vinden (moderator, leiding van een andere tak, eenheids-leiding, leden van het eenheidscomitée, provinciale ploeg, F.O.S. secretariaat,...) Eenmaal een persoon of vereniging gevonden, dient er contact opgenomen te worden. Dit kan per telefoon, per brief of gewoon van persoon tot persoon. De senior dient er wel voor te zorgen dat hij dit beleefd doet. Bij de verdere voorbereiding dienen bepaalde punten besproken te worden met de deskundige : datum, plaats, timing, kosten, nodige materiaal, uit te voeren activiteiten door de seniors, weersafhankelijkheid, enz... Met de seniortak zelf dient dan verder afgesproken worden : tijdstip en plaats van verzamelen, mee te brengen materiaal (bv. speciale kledij), een bedanking voor de deskundige (onder de vorm van bv. een cadeau), uniform. Tijdens het uitvoeren van het project zorgt de senior welke het contact gelegd heeft en de afspraken gemaakt heeft dat hij zeker op tijd is. Voor de deskundige is hij tenslotte het aanspreekpunt. Na het voorstellen van de seniortak aan de deskundige, en visa versa, kan dan overgegaan worden naar de activiteit.

Als afronding van de activiteit mag zeker niet vergeten worden de deskundige te bedanken. Dit kan onder de vorm zijn van bv. een soort bedankingscertificaat wat door de seniors in hout, klei, brooddeeg is gemaakt, een das, een ... Ook het evalueren van de activiteit, met of zonder de deskundige, is eveneens een must. Bij het inroepen van zo'n deskundige kan het gebeuren dat het volgende anders verloopt dan verwacht : *Het valt tegen om de juiste deskundige te vinden. Het kan ook zijn dat het project niet makkelijk te verwezenlijken valt. Het project dient dan wel even terug geschroefd te worden. *De seniortak gedraagt zich tijdens de activiteit anders dan verwacht, rare of onzekere reacties of gegiechel op het onderwerp. Het doorgeven van de eventuele reden aan de deskundige is een oplossing, eveneens het ter orde roepen van de tak behoort tot de mogelijkheid. *De deskundige gedraagt zich niet zoals verwacht : hij kan te deskundig zijn (een te technisch of theoretisch project is niet de bedoeling). Het beleefd vragen of het eenvoudiger nog een keer verteld kan worden is hier een mogelijke oplossing. *De deskundige houdt zich niet aan de afspraken. Een afspraak zou kunnen geweest zijn dat de seniors zelf iets mogen doen i.p.v. de gehele tijd naar theorie te luisteren. Het onderbreken, op een beleefde manier, om de afspraken te herhalen is hiervoor een oplossing.


Projectvoorbeeld 1.

Voorwoord.

Wat is mooi ? Wat is lelijk ? Hoe loopt men erbij ? ... Mensen passen zich vaak aan anderen aan. Ook in de seniortak kan men zien dat er bepaalde trends zijn. De kledij die men draagt om naar school te gaan, draagt men die ook bij de seniors ? Kan men eruit zien zoals men dat wilt ? Bij dit project gaat men eruit zien zoals men is, zoals men zou willen zijn, of nooit zouden willen zijn. Het geheel bestaat uit drie onderdelen waarmee men het uiterlijk kan veranderen : make-up, haarmode en kleding.

Benodigdheden.

De drie bovenvermelde onderdelen worden ondergebracht in workshops. Voor het welslagen van deze workshops kan men een schoonheidsspecialist(e) en een kap(ster)per uitnodigen. Men kan dan ook overleggen welk materiaal men zelf kan verzorgen en wat zij meenemen (spiegels, lampen, make-up, kappersbenodigdheden, enz...). Voor de workshop kleding verzamelt men kledij in verschillende stijlen.

Werkwijze.

Men bedenkt van tevoren een leuke opening; men komt bv. alternatief gekleed en gekapt op. De seniortak wordt dan in drie verdeeld. Elke groep gaat dan aan de slag in één van de drie workshops. Na verloop van tijd wordt dan gewisseld, totdat elke groep elke workshop doorlopen heeft. Als laatste kan dan een eindpresentatie van de resultaten georganiseerd worden.

Workshop make-up.

De schoonheidsspecialist(e) vertelt kort wat het werk inhoud. Daarna kan men met de nodige aanwijzingen aan de slag met het volgende : *Masker ter verbetering van de huid. Er zijn allerlei produkten op de markt, maar men kan het masker ook zelf maken van natuurprodukten (Wie kent de befaamde komkommerschijfjes niet ?). *Make-up. Degene die al eens gewerkt hebben met make-up, zullen zeker weten dat zich mooi opmaken een kunst is. Men kan proberen zijn eigen stemming met make-up te benadrukken of te verdoezelen. *Het verwijderen van make-up. Een schoonheidsspecialist(e) kan eveneens van alles vertellen over make-up en verzorging van de mannenhuid. Natuurlijk hoort scheren daar ook bij. Ook informatie kan gegeven worden over puistjes, jeugdbrand, enz... Men maakt van de ruimte een echt schoonheidssalon. Bij apotheker, grootwarenhuis, parfumerie,... kunnen affiches en dergelijke gehaald worden voor de inrichting. Ook voldoende verlichting en spiegels mogen zeker niet ontbreken.


Workshop haarmode.

Met het haar is veel te doen, zelf zonder dat men er de schaar dient in te zetten. Door verschillende technieken door elkaar te gebruiken kan men heel aparte kapsels krijgen (bv. tegenkammen, invlechten,...). Kort haar is eveneens goed te versieren door bv. gebruik te maken van verschillende kleuren. Daarnaast kunnen ook gezonde haarverzorging, soorten shampoo en dergelijke aan bod komen.

Workshop kleding.

Het uiterlijk kan men heel goed veranderen met de kledij. In deze workshop gaat men kleding combineren en modelijnen ontwerpen. Men dient er voor te zorgen dat er voldoende spelden en riemen zijn, dan kan alles 'passend' gemaakt worden. Daarnaast kan men de kledingstukken die men niet heeft ook schetsen, zo kan men uit proberen hoe men zou willen gekleed zijn.

Eindpresentatie.

Wanneer alle workshops doorlopen zijn, laat men de resultaten zien (waarom niet met een kleine 'modeshow' ?). Daarna bespreekt men met de gehele tak o.a. onderstaande vragen : *Wat voor soort make-up en haardracht vindt men mooi ? *Waarmee zou men wel of niet over straat durven ? *Wat is op school de trend ? Doet men hieraan mee ? *Wat is in de seniortak de trend ? *Wat vind men een ideaal figuur ? *Wat vindt men van zichzelf het ergste gebrek ?

Variaties.

*Zelf een kledingstuk voor de tak ontwerpen en maken. bv. kledij voor totemisatie, kampthemakledij, kledij in het junglethema, enz... *Tijdens een feestavond make-up en haarvariaties toepassen. *Een opinie-avond organiseren over het testen van make-up op dieren. *Sieraden ontwerpen en maken.

Vervolgactiviteiten.

*Op bezoek gaan bij een kappersschool als model. *Make-up verzorgen bij een cabaret. *Kleding voor een toneelstuk in de eenheid verzorgen.


Projectvoorbeeld 2.

Voorwoord.

Elke senior gaat wel eens op stap in een stad, doch een stad kan ook eens van aan de andere kant bekeken worden nl. vanaf het water. Voor de seniorstak welke tijdens een zomerkamp van plan is om te gaan kanovaren, is dit zeker een goede voorbereiding.

Benodigdheden.

Eerst en vooral is een stad nodig welke waterlopen in en rond het centrum heeft en waarop gevaren kan en mag worden. Vervolgens dient men de vaartuigen (kano's, roeibootjes,... ?) te regelen. Men kan vooraf een route maken maar het is vaak spannender om zomaar op stap te gaan, eventueel met een kaart. Bij een stadsverkenning vanop het water ziet men de stad vanuit een ander gezichtspunt. Men komt langs de achterkant van monumentale gebouwen en op andere plekjes waar men te voet niet komt. Men verzamelt informatie over de stad en maakt kopieën over objecten waar men langs kan komen. Het is aangewezen deze kopieën te verpakken in plastic mapjes.

Werkwijze.

Eerst wordt een woordje uitleg gegeven over het gebruik van de vaartuigen. Men denkt ook aan de nu nog droge kostbaarheden, papieren, etc... Als men een route in elkaar zet, gebruikt men geen straatnamen maar herkenningspunten die men onderweg tegenkomt zoals brugnamen, etalages, gevelnamen, vreemde bouwwerken, of als er zijgrachten of vaarten zijn, een kruispuntenroute. Als er geen route in elkaar is gezet, zorgt men ervoor dat elk groepje één keer voorop vaart om de route te bepalen. Bij een pauze zorgt men ervoor dat de vaartuigen netjes zijn aangelegd en dat anderen er geen last van hebben.

Variaties.

*Een stadsverkenning vanop het water is een goede voorbereiding op een tweedaagse kanotocht in eigen provincie. *Een één- of tweedaagse kanotocht op een klein snel stromende rivier. *Fietstocht langs het water. *Het volgen van de afvalstroom in de stad. Hoe lopen de energiestroom en het water door de stad ? Inlichtingen kan men bekomen bij het waterbedrijf en het energiebedrijf.

Projectvoorbeeld 3.

Voorwoord.

Een stad leeft : elk moment van de dag gebeurt er iets : mensen worden wakker, gaan werken, doen boodschappen, eten, gaan uit, zijn dronken, missen de trein, en gaan terug naar bed. Ondertussen slenteren zwervers door de stad, loeien de sirenes, vliegt er iets in brand of wordt er iets vernield. De seniors gaan er bij staan en fotograferen die momenten. Men gaat met de seniortak op jacht met een camera naar situaties die kenmerkend zijn voor dat moment van de dag.

Benodigdheden.

Een aantal camera's en toebehoren, voldoende filmrolletjes en een draaiboek. Het goedkoopst is het nemen van dia's; bovendien kan achteraf een diavoorstelling georganiseerd worden.

Werkwijze.

Met de seniors wordt bepaald wat men gaat vastleggen en hoeveel foto's men per uur gaat maken. Tijdens de loop van de dag komen er natuurlijk nog meerdere ideeën en situaties bij. De seniors worden verdeeld in groepjes, elk groepje neemt een deel van de dag en/of een deel van de stad voor hun rekening. Het is wel de bedoeling om het 24 uur vol te houden. Men dient er op te letten dat de foto's karakteristiek zijn voor het deel van de dag. Tijdens de fotojacht houdt men nauwkeurig bij wanneer en waar de foto's genomen zijn, zodat men later de goede volgorde weet. Na de 24 uur laat men de rolletjes ontwikkelen, maakt men een selectie en organiseert men een presentatie.

Variaties.

*Er kunnen wel wat moeilijkheden ontstaan als men spreekt van een '24 uur stad'. Het kan gerust een '12 uur stad' zijn, zolang men maar een 'ander leven' kan vastleggen. *In bovenstaande beschrijving is gekozen voor het leven in de stad, maar men kan ook bepaalde onderwerpen belichten : het treinstation, een zwembad, een verkeersplein, een winkelgalerij, enz... als het maar een plaats is waar veel mensen komen en waar men een 'dag-nacht-ritme' heeft. *Als men niet in een grote stad woont, kan men tijdens een kamp een dag vastleggen. Ook het observeren van de natuur gedurende 24 uur kan een uitdaging zijn. *Men kan ook verschillende variaties bedenken vanuit fotografische hoek : het fotograferen van verkeer, van neonlicht, van opmerkelijke etalages, enz... *Door het fotograferen van bepaalde situaties kan men gerust proberen een stripverhaal samen te stellen met foto's of dia's. *Tijdens dit project kan men ook komen tot het zelf ontwikkelen en afdrukken van de foto's.