Geschiedenis van seascouting

Uit FOSwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het eerste scoutskamp organiseerde Baden Powell op Brownsea Island, met de nadruk op “island”, een eiland. Hoe geraakte men in 1907 op het eiland? Met een boot! Baden Powell heeft dus seascouting uitgevonden, en niet, zoals algemeen wordt beweerd, scouting ;-))

Ontstaat van Open Scouting in België

Na de succesvolle lancering van de boy scouts beweging stichtte de Engelsman Harold Parfitt in 1909 de eerste scoutsgroep in België. De groep werd opgericht voor de jongens van de Engelsen die toen in Brussel woonden.

Amper een jaar later werd onder impuls van Dr.Depage de Boy Scouts of Belgium BSB opgericht. De BSB was een pluralistische scoutsvereniging, waar ook de roots van FOS Open Scouting liggen.

In 1914 wordt de “Association des Sea-Scouts de Belgique” SSB opgericht. De SSB is dan een onderafdeling van de BSB.

Door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog stopt de groei van scouting. Sommige groepen starten na de oorlog weer op, andere groepen gaan verloren. Na WO I is er geen SSB-groep meer. Maar het ijzersterk concept van scouting blijft overeind! Ook de meisjes willen deelnemen aan het scoutingverhaal. Gezien de tijdsgeest van toen, vond men het geen goed idee om de meisjes toe te laten tot de scouts. Om toch aan hun wensen tegemoet te komen werd in 1920 de “Girl Guides de Belgique” GGB opgericht.

Start van Open Seascouting

In dezelfde periode is er een seascoutsgroep in Antwerpen die zich ook SeaScouts of Belgium SSB noemt, pluralistisch is, maar géén banden heeft met de BSB. Onder impuls van hun leider wordt er in Oostende weer een seascoutsgroep opgericht. Antwerpen en Oostende besluiten om als SSB aan te sluiten bij BSB. Toch is er nu een verschil met de situatie van voor de oorlog. Daar waar de SSB-groepen vóór de oorlog geen eigen eenheidsnummers uitreikten, doen ze dit nu wel. Zo werd Antwerpen de 1ste SSB en Oostende de 2de SSB.

SSB na WO2

Helaas, de Tweede Wereldoorlog breekt uit. De bezetter verbiedt scouting. De BSB houden zich braaf aan het verbod maar de seascouts SSB zet zijn activiteiten verder. Hierdoor komt de BSB veel zwakker uit de oorlog. Dit heeft tot gevolg dat de SSB het moeilijk heeft om weer onder de paraplu van de BSB te kruipen en gedegradeerd te worden tot “slechts” een groep met een bepaalde specialiteit. Zo mochten de SSB-groepen bijvoorbeeld geen eigen welpentak oprichten.

Federatie voor Open Scoutisme & SSB

Als de regering halfweg de jaren ‘60 aan de staatshervorming begint, beslist ze dat de nationale verenigingen moeten opgedeeld worden in een Nederlands- en een Franstalige afdeling. De BSB splitst in 'de Federatie voor Open Scoutisme (FOS)' en de Franstalige Fédération Eclaireuses Eclaireurs (FEE). Dat is voor de SSB een brug te ver. Zij blijven vasthouden aan het nationale karakter en gaan op eigen houtje verder. Enkele seascoutseenheden gaan niet mee met de SSB en blijven bij FOS. Zo ontstaat de gekke situatie dat er in Oostende 2 seascoutseenheden zijn: het 2de SSB en het 2de FOS.


De hereniging

Gelukkig maakte het op het terrein niet uit welke badge er op de mouw van je scoutshemd stond. De seasoutsen van SSB en FOS werkten op vele vlakken samen. Ze organiseerden gezamenlijk de nautische cursussen, of kwamen bij elkaar op bezoek tijdens speciale evenementen. Maar de SSB kan de staatshervorming niet tegenhouden. In 1978 moet de VZW SSBSGB ook opsplitsen in een autonome Nederlandstalige en Franstalige vleugel. De Vlaamse afdeling wordt omgedoopt tot VZW Koninklijke Vereniging Sea-Scouts en Sea-Guides van België (SSB-SGB). Nu was het grootste obstakel voor een hereniging van de baan. In 1981 werden de onderhandelingen afgerond, de fusie met FOS was een feit. Alle seascoutsen vormen sindsdien een onlosmakelijk onderdeel van FOS Open Scouting. Tot op de dag van vandaag vertegenwoordigen zij één vierde van de beweging.

OPMERKING
Bron: Be Prepared. De merkwaardige geschiedenis van de sea-scouts in Oostende. Door Evert de Pauw