Waarde van het Jungleboek

Uit FOSwiki

waarde van het junglebook

Zij is oud en klassiek, die vergelijking van een vergulde pil; om een bitter medicijn te laten slikken, zal de apotheker haar omhullen met een zoet goudkleurig omhulsel. De zoete buitenlaag maakt het innemen gemakkelijk, maar het werkzaam bestanddeel is de bittere kern. Het jungleverhaal speelt in cubbing deze dubbele rol.

De romantiek, het avontuur van het welpenleven spreekt de achtjarige aan. Tevens geven zij aan de Horde deze bijzondere charme die haar zo sympathiek maakt bij het publiek.

Elke Oude Wolf kan deze bewering staven met voorbeelden uit de eigen ervaring, ervaring welke mooi samengevat wordt in dit citaat :

“De inhoud van het jungleverhaal is zo gevariëerd, de stof zo actief en dynamisch, en doet tevens zo doorlopend een beroep op het kinderlijk gevoel, de jeugdige fantasie, de kokende nabootsingsdrang en de dierengenegenheid, dat er heel weinig nodig is, om nu ook het verhaal te spelen.”

Aldus vormt het Mowgliverhaal een uitstekend lokmiddel, een prima vergulsel voor de pil welke wij onze Welpen zullen laten innemen.

Nu rijst de vraag : wat zit er in het omhulsel, welke is de werkzame inhoud ervan? Of, anders uitgedrukt, welke invloed kan er van het Rimboeverhaal op onze Welpen? Om deze vraag te beantwoorden moet vooraf nagegaan worden welke de betekenis is van de Jungleboeken.


BETEKENIS VAN DE JUNGLEBOEKEN

Kipling beschrijft er, in een merkwaardige verhaaltrant, de karakterontwikkeling van een ‘jong mens’. Mowgli alleen, maakt het onderwerp uit van het verhaal, hij alleen is de hoofdpersoon. Zijn evolutie, zijn groei naar zelfbeheersing, dat is het thema hoe Mowgli als een “naakte puit” bij de Wolven kwam, om na 15 jaar weer naar de mensen te keren, als volwassen persoonlijkheid. De andere personages vormen de vaste achtergrond, tegenover dewelke het verhaal van Mowgli’s opvoeding zich voltrekt. Zij evolueren niet, Mowgli alleen doet dat. Elk dier heeft zijn karakter; doorheen het hele verhaal blijft dit onveranderd. De dieren spelen een hulprol, zijn slechts van belang in zoverre zij een invloed uitoefenen op de opvoeding van het mensenjong.

Akela, Baloo en Bagheera zijn de voorbeelden van een karaktereigenschap, welke Mowgli moet ontwikkelen; Shere-Khan, de Bandars en het Gidoer-log zijn zovele ondeugden welke zullen bestreden worden.

Vooral in het 1e jungleboek wordt verhaald hoe Mowgli’s evolutie zich voltrokken heeft in 5 hoofdmomenten.

  • Onbevreesd komt Mowgli naar het wolvenhol : meteen bewijst hij dat hij reeds karakter bezit : “Naakt kwam het in de nacht tot hier, alleen en hongerig, en toch was het niet bang.”
  • Het hoofdstuk met de Bandarlog verhaalt van een slippertje dat Mowgli maakte. Het apenvolk is een grappige karikatuur van de kindergebreken :
    • wispelturig
    • slordig
    • opscheppend
    • tuchtloos
    • zonder wetten
Mowgli laat zich verleiden door mooie beloften en geeft toe aan speelzucht.Een ogenblik laat hij zich gaan, en reeds dreigt de ramp, de mislukking van het opvoedingswerk. Gelukkig waken Baloo en Bagheera. Er volgt een prachtige les : de overwinning van de koele zelfbeheersing, verpersoonlijkt in Kaa, de slang, op de dwaze losbolligheid van de apen. :Een symbool van Mowgli’s opvoeding.
  • Door zijn rimboeleven verwerft Mowgli genoeg karakter om zijn wil op te dringen aan Shere-Khan (het beeld van al wat laag en laf is). Met de hulp van de Rode Bloem wordt de tijger verjaagd : “Op, hond, riep Mowgli, op, als een mens spreekt, of ik steek je pels in brand!”.
  • Op het ogenblik dat Mowgli’s karaktervorming voleindigd is, kan hij zijn tweede, definitieve overwinning behalen op zijn erfvijand : “Heel de jungle weet dat ik Shere-Khan gedood heb. Kijk goed toe, o wolven”. Aldus affirmeert Mowgli zijn pas verworven meesterschap over de rimboe.
  • Na deze periode is Mowgli rijp geworden : een volwassen karakter in dienst van de gemeenschap waarin hij leeft.
Praktisch is hij de leider van de horde; toch verkiest hij afzonderlijk te jagen, samen met de vier. Door zijn toedoen is de horde weer het “Vrije Volk” geworden, vrij van alle driften welke Shere-Khan verspreid had. Eens te meer een overwinning van het ‘karakter’ op de laagheid : “Leid ons weer, o Akela, leid ons weer, o Mensenjong, want wij zijn die tuchteloosheid beu. We willen weer een vrij volk zijn.”
“De Mensenhorde en de Wolvenhorde hebben mij uitgestoten”, zie Mowgli. “Nu zal ik alleen op jacht gaan in de jungle.”

Het hordespel is van lange duur : een 8-jarige welp moet er zeker 3 jaar van kunnen genieten. Daarom moet een welp voortdurend de junglesfeer herleven. Een ontelbaar aantal malen worden deze verhalen verteld door de Oude Wolven. Wij stellen een indeling voor. Elk verhaal is afgerond, niet te lang, volgt getrouw de levensloop van Mowgli, en daar men van meet af aan weet, dat er 20 hoofdstukken zijn, kan men deze verhalen verdelen over het jaarprogramma.

  1. Mowgli in de horde.
  2. Mowgli opgenomen in het nest.
  3. Mowgli opgenomen in de jungle.
  4. De Bandars roven Mowgli.
  5. Kaa zal hulp verlenen.
  6. Strijd in de Koele Holen.
  7. Droogte in de jungle.
  8. Hoe de vrees in de wereld kwam
  9. Mowgli vernedert Shere-Khan.
  10. Mowgli bij Messoea.
  11. Dood van Shere-Khan.
  12. Mowgli redt Messoea.
  13. Verwoesting van het dorp.
  14. De Ankus van de koning.
  15. De Ankus brengt de dood.
  16. De rode honden in aantocht.
  17. Kaa geeft raad.
  18. Strijd tegen de rode honden.
  19. De lenteloop bij de dieren.
  20. Mowgli bij de mensen.

Nota : - de eerste verhalen spreken meer tot de jongsten. De volgende richten zich meer tot de ouderen. Toch kan de hordeleiding elk verhaal voor iedereen interessant maken door een verantwoorde keuze van de activiteiten. - uit de neven-verhalen die in het jungleboek staan worden er twee uitgenomen omwille van hun grote opvoedkundige waarde.